VOL. 9 (NR 3)/2017

VOL. 9 (NR 3)/2017

MNiSW (2016): 4

 
 
 
 

 

Skuteczność kliniczna piracetamu w leczeniu zaburzeń kognitywnych - metaanaliza
Clinical effi cacy of piracetam in cognitive impairment: a meta-analysis

Tony Waegemans, Colin R. Wilsher, Anne Danniau, Steven H. Ferris, Alexander Kurz, Bengt Winblad

Neuropsychiatria. Przegląd Kliniczny
VOL. 2 (NR 2): 2010
ISSN 2080-4091
Online ISSN 2084-2619

Streszczenie:

W niniejszej metaanalizie uwzględniono wyniki 19 podwójnie ślepych prób klinicznych z kontrolą placebo, których celem była ocena efektów podawania piracetamu w grupach pacjentów leczonych z rozpoznaniem otępienia lub zaburzeń kognitywnych związanych z wiekiem podeszłym. W ocenie skuteczności leczenia w badaniach tych powszechnie wykorzystano skalę ogólnego wrażenia klinicznego jako miarę poprawy klinicznej o znaczącym charakterze. Metaanaliza badań wykorzystujących opisaną metodę oceny skuteczności leczenia jest zgodna z metodologią wykorzystywaną w przygotowywaniu metaanaliz Cochrane`a. W artykule tym opisano poszczególne badania, oceniane grupy pacjentów oraz metody wykorzystywane w procesie ekstrakcji danych. Wyniki metaanalizy wykazały istnienie znaczących różnic między pacjentami przyjmującymi piracetam a pacjentami przyjmującymi placebo, zarówno w zakresie współczynników szans (OR), jak i parametru określającego liczbę pacjentów, jakich należy poddać leczeniu, w celu uzyskania korzystnych efektów (NNT). Przeprowadzanie metaanaliz może wiązać się z problemami w interpretacji statystycznej uzyskiwanych wyników, niemniej jednak zaprezentowane wyniki wskazują przekonująco na ogólną skuteczność piracetamu w leczeniu zróżnicowanych populacji pacjentów w wieku podeszłym, z towarzyszącymi zaburzeniami kognitywnymi.

Słowa kluczowe:
piracetam, zaburzenia kognitywne, metaanaliza, randomizowane próby kliniczne

Abstract:

A meta-analysis has been performed including nineteen double blind, placebo-controlled studies with piracetam in patients suffering from dementia or cognitive impairment in the elderly. These studies had as common outcome measure a clinical global impression of change, a measure of clinically meaningful improvement. The meta-analysis of this global outcome followed the methodology set forward by the Cochrane`a Collaboration. This article describes the studies, the patient populations and the methods of data extraction. The results of the meta-analysis demonstrate a difference between those individuals treated with piracetam and those given placebo, both as significant odds ratio and as a favourable number needed to treat. While there may be problems in meta-analyses and the interpretation of the statistical results, the results of this analysis provide compeiling evidence for the global efficacy of piracetam in a diverse group of older subjects with cognitive impairment.

Key words:
piracetam, cognition disorders, meta-analysis, randomised clinical trials

 

Przemijająca amnezja globalna jako przekład działania mechanizmów samonaprawczych mózgu
Transient global amnesia as example of brain self-repairing mechanisms

Anna Stadnicka, Bartosz Łoza

Neuropsychiatria. Przegląd Kliniczny
VOL. 2 (NR 2): 2010
ISSN 2080-4091
Online ISSN 2084-2619

Streszczenie:

Opis przypadku. 56-letnia kobieta, hospitalizowana w trybie pilnym z powodu zaburzeń pamięci krótkotrwałej w przebiegu przemijającej amnezji globalnej. Przypadek ilustruje możliwości samonaprawcze ośrodkowego układu nerwowego. Po krótkotrwałym stanie wyłączenia procesów pamięci epizodycznej (7-8 godzin) pacjentka zapamiętywała materiał na wcześniejszym poziomie.

Słowa kluczowe:
przemijająca globalna amnezja, TGA, mechanizmy samonaprawcze OUN

Abstract:

Case study. 56-year old woman was urgently hospitalized because of memory dysfunctions. They resolved in 7-8 hours without substantial residual symptoms, proving the existence of powerful self-repairing mechanisms. After blackout of episodic memory, the patient reintegrated and reached memory performance at the same level as before the illness.

Key words:
transient global amnesia, TGA, self-repairing mechanisms of CNS

 

Afektywna maska wczesnej fazy otępienia w chorobie Picka
Aff ective mask of early phase of Pick?s illness

Anna Mosiołek , Helena Oficjalska, Magdalena Krupa, Karolina Gnoińska

Neuropsychiatria. Przegląd Kliniczny
VOL. 2 (NR 2): 2010
ISSN 2080-4091
Online ISSN 2084-2619

Streszczenie:

Autorzy opisali przypadek 66-letniej pacjentki leczonej psychiatrycznie od 8 lat z powodu postępującego pogarszania się funkcjonowania z nakładającymi się zaburzeniami nastroju z rozpoznaniem CHAD. Pacjentka była hospitalizowana psychiatrycznie w wieku 63 lat z rozpoznaniem choroby afektywnej dwubiegunowej epizod depresyjny. Pomimo wdrażania różnorakich strategii farmakologicznych, u pacjentki nadal występowała deterioracja funkcjonowania z postępującymi zmianami osobowościowymi, cechami depresji oraz nasiloną apatią. W wieku 63 lat była badana psychologicznie w trybie ambulatoryjnym w kierunku dysfunkcji OUN. Podczas aktualnego badania z pacjentką był trudny kontakt, była ona pobudzona psychoruchowo, niespokojna, na zadawane pytania odpowiadała lakonicznie. Analiza wyników przeprowadzonych testów wskazywała na znacznie obniżony zakres pamięci krótkoterminowej dla materiału słuchowego, poważne trudności w zakresie opracowania spostrzeżeniowego złożonego bodźca wzrokowego, obniżenie koordynacji wzrokowo-ruchowej i planowania organizacji działania, obniżenie funkcji poznawczych w zakresie pamięci wzrokowej. Pacjentka została skierowana do Kliniki z rozpoznaniem zespołu depresyjnego. Obserwacja, nieskuteczność wcześniejszych prób leczenia, kompleksowe badania dodatkowe i neuropsychologiczne pozwoliły na postawienie rozpoznania choroby Picka i wdrożenie odpowiedniego leczenia, a w konsekwencji poprawę funkcjonowania pacjentki. Na podstawie przeprowadzonej diagnostyki wysunięto wniosek, że wcześniejsze symptomy afektywne były objawami maskującymi narastające otępienie w przebiegu choroby Picka.

Słowa kluczowe:
otępienie, choroba Picka, zespół rzekomodepresyjny, testy neuropsychologiczne

Abstract:

In this paper a 66-year old female patient was described, with a long history of bipolar symptoms and ineffective bipolar treatment efforts, accompanied with continuous deterioration of functioning. Long-lasting observation, administration of neuropsychological test battery, and ineffectiveness of affective-focused treatment, led to Pick's disease provisional diagnosis. The SSRI treatment was implemented and some of patient's symptoms were resolved. The proceeding affective symptoms seemed to be masking Pick's disease process.

Key words:
dementia, Pick's illness, pseudodepressive syndrome, neuropsychological tests

 

Politerapia kwetapiną w zaburzeniach psychicznych
Quetiapine polytherapy in mental disorders

Maja Polikowska, Bartosz Łoza, Iwona Patejuk-Mazurek, Paweł Bednarski

Neuropsychiatria. Przegląd Kliniczny
VOL. 2 (NR 2): 2010
ISSN 2080-4091
Online ISSN 2084-2619

Streszczenie:

Ze względu na kliniczną złożoność zaburzeń psychicznych i nie do końca poznaną ich patogenezę realizacja leczenia w warunkach monoterapii może okazać się wyzwaniem niemożliwym do osiągnięcia. W psychiatrii większość chorób cechuje się nieprzewidywalną dynamiką i zmiennością objawów psychopatologicznych. Powszechne jest również zjawisko współchorobowości (np. dodatkowe zaburzenia osobowości lub reakcje depresyjne). Wszystko to powoduje, że dostępne środki często nie są w stanie zapewnić zadowalającej poprawy. Odnosi się to zarówno do stanów ostrych, jak i długotrwałej terapii. Konieczne staje się wtedy włączenie kolejnego leku. Kwetiapina, ze względu na unikalne właściwości, stała się jednym z najczęściej stosowanych leków w warunkach politerapii. Jest to formalnie środek z grupy neuroleptyków atypowych, jednak dodatkowe właściwości przeciwdepresyjne, przeciwlękowe, normalizujące zachowanie, prokognitywne i inne, przy względnie wysokiej tolerancji, spowodowały jej popularność w złożonych terapiach.

Słowa kluczowe:
politerapia, kwetiapina, CHAD, schizofrenia

Abstract:

Due to a great diversity of mental disorders, as well as the lack of explained pathogenesis, monotherapy might turn out to be a great challenge that cannot be achieved for real. In psychiatry, many disorders demonstrate unpredicted dynamics and unstable symptomatology. The co-morbidity is also a common phenomenon (such as additional personality disorders or depressive reactions). All these factors make the available therapies sometimes unable to bring a meaningful improvement, including both severe states and long-term therapies. Quetiapine being atypical neuroleptic is not only effective, but offers additional off-label indications as antidepressive effect, anxiolotyic, pro-cognitive, sedative, etc., concurrently with a relatively high profile of tolerance.

Key words:
polytherapy, quetiapine, bipolar disorder, schizophrenia

Osobowość samoponiżająca: czy jeszcze istnieje?
Self-defeating personality: does it still exist?

Joanna Grzesiewska, Bartosz Łoza

Neuropsychiatria. Przegląd Kliniczny
VOL. 2 (NR 2): 2010
ISSN 2080-4091
Online ISSN 2084-2619

Streszczenie:

Osobowość samoponiżająca, autodestrukcyjna czy masochistyczna to forma zaburzeń osobowości, która nigdy nie została włączona do oficjalnego systemu klasyfikacyjnego DSM, chociaż znalazła się w grupie tzw. proponowanych rozpoznań w DSM-III-R (i, z kolei, została wycofana z DSM-IV). Historycznie, do usunięcia tej osobowości z klasyfikacji przyczynił się fakt, że masochizm był kojarzony z żeńskim podporządkowaniem i dlatego stał się politycznie niepoprawny w zderzeniu z przemocą domową ze strony mężczyzn. Jednak wielu psychiatrów, psychologów i psychoterapeutów dostrzega użyteczność kliniczną rozpoznawania tej osobowości.

Słowa kluczowe:
osobowość samoponiżająca, osobowość autodestrukcyjna, osobowość masochistyczna, zaburzenia osobowości

Abstract:

Self-defeating personality, autodestructive personality or masochistic personality is a personality disorder that was never formally admitted into the DSM classification system, however it was included in an appendix of the DSM-III-R (and then excluded from the DSM-IV). Historically, that exclusion was formally related to the fact, that masochism had been traditionally associated with feminine submissiveness, and because of that became politically awkward when associated with domestic violence, mostly caused by males. Some psychiatrists, psychologists and psychotherapists still continue to use its criteria.

Key words:
self-defeating personality, autodestructive personality, masochistic personality, personality disorders

 
Neuropsychiatria Przegląd kliniczny {wejdź}

Medical Education Sp. z o.o., ul. Opaczewska 60 d, 02-201 Warszawa, tel. (22) 862 36 63, e-mail: wiola.banaszek@mededu.pl Regulamin serwisu